“Die derwaert gaen en keeren niet”- Anoniem

Je zong met zachte stem een lied van schijn
en ieder die het hoorde wilde bij je zijn
je sleepte mee, was groots naar jong en oud
en gulzig was je, slordig met geluk
je hapte zo het ene na het andere stuk
Je hebt een knekelhuis aan liefde volgestouwd
en onder al dat strelen vergat je steeds
meer wie je was. Je ware stem verdween
in warme poriën bij elke zoen
van weer een nieuwe naam op je blazoen
Je hebt een galgenveld vol liefde opgetuigd
en zoekt nu je je er weer over buigt
een nieuw lichaam, een nieuw beminnen
ach had je maar… toch weer opnieuw beginnen
Je raakt ontstemd, je kent je lied te goed
en vraagt je af wat het er nog toe doet
wilt niet meer zingen maar je stem begraven
je galgenveld voorgoed achter je laten
Je zorgt maar dat je het krijgt afgeleerd
voordat een koningskind je hoofd serveert